دلنوشته
X
تبلیغات
رایتل

دلنوشته
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
 
تالار گفتمان
اوقات شرعی -
سخنان بزرگان

داستان درباره یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود. اوپس از سال ها آماده سازی، ماجرا جویی خود را آغاز کرد. ولی از آنجا که افتخار کار را فقط برای خود می خواست تصمیم گرفت به تنهایی از کوه بالا برود. شب، بلندی کوه را در بر گرفته بود و مرد هیچ چیز را نمی دید. همه چیز سیاه بود اصلاً دید نداشت. ابر روی ماه و ستاره ها را پوشانده بود. همان طور که از کوه بالا می رفت پایش لیز خورد . در حالی که به سرعت سقوط می کرد از کوه پرت شد. در حال سقوط فقط لکه های سیاهی مقابل چشمانش می دید و احساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله قوه جاذبه، او را در خود می گرفت.

همچنان سقوط می کرد. در آن لحظات تمام رویداد های خوب و بد زندگیش به یادش آمد. اکنون فکر می کرد مرگ چقدر به وی نزدیک است ناگهان احساس کرد طناب دور کمرش محکم شد و در میان آسمان معلق ماند. در این لحظه سکون، چاره ای برایش نماند جز آنکه فریاد بزند خدایا کمکم کن!!!!

ناگهان صدای پرطنینی از آسمان شنیده شد.

چه می خواهی؟

ای خدا نجاتم بده!

واقعاً باور داری که می توانم نجاتت دهم؟

البته که باور دارم.

اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن!

یک لحظه سکوت....

و مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو طناب را بچسبد.

گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند. بدنش از طناب آویزان بود و با دستهایش محکم طناب را گرفته بود در حالی که او فقط یک متر از زمین فاصله داشت!

نتیجه

وقتی ایمان داری، واقعاً ایمان داشته باش!

[ یکشنبه 29 مرداد‌ماه سال 1391 ] [ 09:10 ب.ظ ] [ م ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
حدیث روز
کسب درآمد
امکانات وب

دریافت کد ستاره باران وبلاگ

Digital Clock - Status Bar

کدهای جاوا و قالب وبلاگ

پیغام ورود و خروج